biografie

Voor nederlanders komt mijn muzikaale punt van vertrek waarschijnlig bekend voor, ik ben namelijk getogen, en heb dus mijn eerste stappen uit in de muziek gezet, op de eiland Fanø in de deense Waddensee. En al hoewel mijn eigen erinneringen hier omtrent een beetje vaag zijn is het mij later verteld dat ik ik al op 4 jarige leeftijd de bandrecorder kon bedienen zo dat ik naar mijn eersten helden, bijvoorbeeld Ben Webster en Count Basie, kon luisteren. Niet veel later ondekte ik mijn eerste piano-held, Oscar Peterson.  

Al vroeg begon ik thuis op alles te spelen die maar een beetje geluid kon produceren, maar raakte ik snel verliefd op de piano. Later is mijn affectie bijna alles met een toetsenbord gaan omhelsen, maar tot en met 16 jarige leeftijd was ik monogaam. Mijn formele muzikale opleiding was voornamelijk klassiek, ondanks het feit dat ik overwegend van jazz en blues hield, en al vroeg richte ik en blues en rock'nroll bandje op met een paar vrienden. Ik had ook een niet al te langdurige, maar wel heftige, verhouding met pop en rock(getuige mijn gigantische Slade poster-collectie). Maar vanaf mijn gymnasietijd was ik terug bij jazz, en dan vooral Miles Davis en consorten.

Ik ben waarschijnlig niet de eerste voor wie "Kind of Blue" een revelatie was. En daar mee werd er ook een nieuwe pianoheld geintruduceerd in mijn leven, Bill Evans. Net als zo vele andere van mijn muzikale helden iemand die met Miles had gespeeld. En dezelfde Miles zijn groote comeback was tijdens mijn gymnasiejaren wat er toe leide dat ik gefascineerd raakte door electrische instrumenten, en niet veel later mijn eerst synthesizer kochte(Korg Polysix) gesponsoreerd door een vrijgevige opa. Onmiddelijk daarna richte ik samen met een paar vrienden, die bereid was tot het exploreren van mijn eerste komposities, mijn eerste fusion-band op. Naar het gymnasium te hebben afgerond naam ik de beslissing om naar Kopenhagen te verhuisen omdat ik mij realiseerde dat een loopbaan in de jazz niet zou lukken in zo een afgelegen plek als waar ik woond. Dus, in 1983 ben ik naar de hoofdstad verhuisd.

Net gearriveerd in de groote stad stelde ik meteen een formatie, Blue Turtle,  samen die  bleef bestaan tot kort voor mijn vertrek uit Copenhagen na 10 jaar. Onze material werd alles door mij geschreven, maar de goede luistere zou onze invloeden makkelijk hebben kunnen herkennen, Joe Zawinul en Wayne Shorter(onder andere Weather Report), Chick Corea, John Scofield, Herbie Hancock, enz. En niet te vergeten, the Dark Prince, Miles Davis. En natuurlijk had ik ook een piano-trio. Moet je gewoon hebben als jazz-pianist.

 
De reden voor mijn vertrek uit Copenhagen was dat ik een behoefte voelde voor wat bijscholing in muziek-theori and spelen omdat ik tot dan toe meer of min autodidact was geweest op het gebied van jazz. Naar een geslaagde toegangsexamen ben ik aangenomen op de Conservatorium van Hilversum. Alhoewel ik alleen van plan was om een jaar in Nederland te blijven ben ik naar 13 jaar nog steeds hier. Met een paar studiegenoten heb ik toenertijd een nieuwe elektrische jazz-band, Dino on the loose, opgericht. Naar een antal jaren stil te hebben gelegd zijn wij nu weer bezig. Onze  hiatus heeft een beetje langer gedurd dan ik van plan was maar wij zijn nu bezig met het opnemen van een CD met nieuw material.

En omdat ik de trotse eigenaar ben van mijn eigen opname-studio was het produceren van een CD met mijn nieuwe trio helemaal een makkie. De opnames zijn naar mijn mening eerg geslaagd geworden en ik ben nu bezig met het uitzoeken van manieren om de muziek aan de man te brengen. 

Muzikale groetjes, Jesper